Cenazesiz Yas

Kimsenin Size Yurtdışına Taşınmak Hakkında Söylemediği Şey

Ev özlemi sadece evi özlemek değil, görünmez kayıpların yasını tutmaktır.

Yurtdışına taşınmaktan bahsedildiğinde genellikle heyecan, fırsatlar ve macera ön plana çıkar. Ancak bunun ötesinde, birçok expatın çok daha az konuşulan bir şey yaşadığını fark ederiz: Sessiz, kalıcı bir hüzün. Bir özlem. Bir yabancılaşma hissi.

Bu hissin bir adı var: Belirsiz Kayıp. Bu, kapanışı olmayan, net bir sonu olmayan ve cenazesi olmayan bir yas türüdür.

Belirsiz Kayıp Nedir?

Belirsiz kayıp, önemli bir şeyin gitmiş ama tamamen yok olmamış olması durumunda ortaya çıkar. Elle tutulur olmayan, ancak yaşamımızda büyük yer kaplayan şeyleri kaybettiğimizde hissedilen bir yas türüdür.

Expatlar için bu, aşağıdakileri içerebilir:

• Ailenizin günlük hayatının bir parçası olamamak

• Ortak dil, espriler, kültürel ritüelleri kaybetmek

• Hiçbir yere tam olarak ait hissedememek

• Eski arkadaşlıkların yavaş yavaş kaybolması, yenilerinin ise kırılgan hissettirmesi

• “Evdeki” eski versiyonunuzu geride bırakmak

Bu, sadece en sevdiğiniz yemeği veya havayı özlemekle ilgili değil; duygusal anlamda geride bırakmak zorunda kaldığınız görünmez katmanlarla ilgilidir.

Bu Neden Olur?

Yurtdışına taşınmak, sadece lojistik bir süreç değildir. Aynı zamanda duygusal ve psikolojik bir adaptasyon gerektirir. Sinir sisteminiz değişime uyum sağlar, kimliğiniz yeniden şekillenir ve içsel pusulanız yeni bir çevrede yeniden kalibre olmaya çalışır.

Tüm bunlar kafa karıştırıcıdır; sanki eski hayatınız durdurulmuş ama yenisine tam olarak yerleşememişsiniz gibi hissedebilirsiniz. Bu tür bir yas, başkaları tarafından genellikle fark edilmediği için yalnız, kafa karıştırıcı veya geçersiz hissettirebilir. Ne bir tören vardır, ne bir yas dönemi, ne de “Bu duruma üzgünüm” diyen biri.

Hiç Böyle Hissettiniz Mi?

Belki de bir aile üyesiyle görüntülü konuşma yaptıktan sonra beklenmedik bir şekilde gözleriniz doldu. Veya eskiden çok sevdiğiniz bayramlarda garip bir hissizlik yaşadınız.

Belki de şunu düşündünüz:

• “Neden bu kadar kopuk hissediyorum?”

• “Taşınmak bir hata mıydı?”

Zayıf, nankör veya aşırı tepki veriyor değilsiniz. Çok gerçek bir duygusal süreçten geçiyorsunuz ve bu, şefkatinizi hak ediyor.

Ne Yapabilirsiniz?

Bu görünmez yas sürecinde kendinize destek olmanın bazı yolları:

• Adını Koyun: Sadece “Özlüyorum” demek yerine “Yas tutuyorum” demek, hissettiklerinizi netleştirir ve onları hissetme izni verir.

• Benzer Deneyimler Yaşamış Kişilerle Bağ Kurun: Diğer expatlarla iletişim kurmak, yaşadığınız şeyin normal olduğunu hissettirir.

• Yeni Ritüeller Oluşturun: Yeni hayatınızda küçük gelenekler yaratmak, istikrar ve rahatlık sağlar.

• Mutluluğa ve Yasa Aynı Anda Yer Açın: Yeni hayatınızı sevebilir ve eski hayatınızı özleyebilirsiniz. İkisi bir arada var olabilir.

• Mektup Yazın (Göndermeniz Gerekmiyor): Geçmişteki size, memleketinize veya özlediğiniz insanlara mektup yazmak duygularınızı serbest bırakabilir.

Seanslar Bu Süreçte Nasıl Yardımcı Olur?

Seanslar, tüm bunların adını koyabileceğiniz ve yargılanmadan işleyebileceğiniz bir alan sunar. Birlikte, kimliğinizin nasıl değiştiğini, bu üzüntüye nasıl yer açabileceğinizi ve yeni hayatınızda duygusal bir aidiyet duygusu nasıl inşa edebileceğinizi keşfederiz.

Yurtdışına taşınmak sadece bir yer değişikliği değil, aynı zamanda kimliğin yeniden inşasıdır ve bu sürecin özenle ele alınması gerekir. Bunu şahsen de defalarca deneyimlemiş biri olarak, hem empatiyle hem de profesyonel bir rehberlikle yanınızda olabileceğime inanıyorum.